Rick Deckard is bezeten van het verlangen om een echt dier te kopen. Maar die zijn duur, want er zijn bijna geen dieren meer. Dan krijgt hij de opdracht van zijn leven. Zes geslepen en zeer gevaarlijke kunstmensen die zich uitgeven voor echt moet hij ‘pensioneren’. Als het lukt, verdient hij genoeg aan premies om zijn levenswens te vervullen, maar zijn collega is al door deze extra intelligente androïden neergelegd…
John Isidore is een van de velen die door het stof zijn aangetast en die daarom niet naar de andere planeten mogen emigreren. Hij en zijn soortgenoten zijn gedoemd hun leven te slijten op de doodlopende planeet waarvan al bijna iedereen vertrokken is. Hij is allang blij als iemand vriendschap met hem wil sluiten, en dat het kunstmensen zijn – ach. Waarom niet? Hij is vast van plan ze met hand en tand te verdedigen.
Door hun bemoeienis met de zes androïden raken beiden verzeild in een chaotisch complot met illegale politiebureaus, boosaardige radio- en tv-omroepers en de duistere figuur van Mercer, een moderne god die via de empathiedozen onder de mensen waart. Mercer kan de doden tot leven wekken… en ook het omgekeerde?
| Originele titel: | Do androids drearn of electric sheep? | Jaar: | 1979 |
| Uitgever: | Meulenhoff Nederland bv | Serie: | M=SF 150 |
| Vertaling: | vain Rodriguez de León | ISBN: | 90 290 1471 7 |
| Omslagillustratie: | Chris Foss: Someone else is on our moon | Omslagontwerp: | – |
In 1969 verscheen een andere vertaling van dit boek onder de titel De elektrische nachtmerrie bij uitgeverij Born.